Home Antropometria Kraniometria oraz Cefalometria Wskaźniki spłaszczenia twarzy i czoła

Wskaźniki spłaszczenia twarzy i czoła

Stopień spłaszczenia horyzontalnego twarzy u osobników żywych traktuje się jako cechę opisową (zobacz tutaj). Na czaszkach można go jednak precyzyjnie obliczyć.

  1. Wskaźnik wysokiego (czołowego) profilu horyzontalnego twarzy (frontal lub fronto-orbital index of facial flatness). Oblicza się go dzieląc wysokość punktu nasion [n], obliczaną jak wysokość w trójkącie (zobacz przykłady poniżej) przez odcinek między punktami znajdującymi się na styku szwu czołowo -jarzmowego z krawędzią oczodołu [fmo-fmo]. i mnożąc wynik przez 100 Pokazuje wystawanie nasady nosa w stosunku do górnej płaszczyzny twarzy względnie stopień spłaszczenia dolnej krawędzi czoła.
  2. Wskaźnik spłaszczenia horyzontalnego kości nosowych tzw. simotic index. Oblicza się go dzieląc najmniejszą wysokość kości nosowych przez szerokość kości nosowych w miejscu największego przewężenia i mnożąc wynik przez 100  (zobacz przykłady poniżej). Pokazuje stopień wysklepienia grzbietu nosa.
  3. Wskaźnik spłaszczenia horyzontalnego  nosa tzw. rhinal index oblicza się dzieląc wysokość punktu rhinion [rho] czyli dolnej krawędzi kości nosowych przez odcinek przebiegający między punktami na dolnym brzegu oczodołów [zo-zo], gdzie szew jarzmowo-szczękowy dochodzi do krawędzi oczodołu i mnożąc wynik przez 100  (zobacz przykłady poniżej). Pokazuje stopień wystawania nosa w stosunku do płaszczyzny środkowej części twarzy względnie szczęki górnej.
  4. Wskaźnik niskiego profilu horyzontalnego twarzy lub jarzmowo-szczękowy (zygomaxillary lub premaxillary index). Oblicza się go dzieląc wysokość tzw. alveolare (najniżej na wyrostku zębodołowym szczęki między górnymi siekaczami) przez odcinek między dolnymi krawędziami szwów jarzmowo-szczękowych [zma-zma] i mnożąc wynik przez 100.  Punkt alveolare widać na przykładzie 2 z Coona. U Malinowskiego  i chyba też na przykładzie 3 z Coona jest to wysokość punktu subspinale [ss] położonego na szwie międzyszczękowym, najbardziej dolnie u podstawy kolca nosowego przedniego (są to więc dwa różne wskaźniki zależnie od przyjętego jednego z tych punktów). Ogólnie wskaźnik ten obrazuje stopień prognatyzmu podnosowego.

Przykład 0. Hanihara T. et al., Intra- and interobserver errors in facial flatness measurements. Anthropol Sci 107:25–39

flatness-facial

Przykład 1. Malinowski A., Bożiłow W., Podstawy antropometrii. Metody, techniki, normy, 1997

spłaszczenie-twarzy

Przykład 2. Coon C. S., Racial adaptations, 1982

Przykład czaszki mongoloidalnej i europeidalnej różniących się wskaźnikami płaskości twarzy obliczanych dla pokazanych kątów między odcinkami

facial-flatness

Przykład 3. Coon C. S., The origin of races, 1962

Wyjaśnienie zasady obliczania wskaźników płaskości twarzy

facial-flatness2


 BIBLIOGRAFIA:

  1. Coon C. S., The origin of races, 1962
  2. Hanihara T., Frontal and Facial Flatness of Major Human Populations [w:] AMERICAN JOURNAL OF PHYSICAL ANTHROPOLOGY, nr 111, 2000, s. 105–134
  3. Malinowski A., Bożiłow W., Podstawy antropometrii. Metody, techniki, normy, 1997
  4. Morant G. M., Woo T. L., Biometric Study of the "Flatness" of the Facial Skeleton in Man [w:] Biometrika, Vol. 26, No. 1/2 (May, 1934), pp. 196-250 link
  5. Mydlarski J., Rasa [w:] red. Czekanowski J., Człowiek, jego rasy i życie, 1939

Menu portalu