Rasa lokalna turecka (centralnoazjatycka)

Populacje tureckojęzyczne Kazachów, Kirgizów, Ujgurów, Uzbeków i Turkmenów.

Mieszanka europeidalno-mongoloidalna. Kazachowie i Kirgizi mają przewagę cech mongoloidalnych, Uzbecy i Ujgurowie mniej, Turkmeni najmniej.

 Cechy charakterystyczne:

  • budowa średnia do krępej, masywnej
  • wskaźnik główny brachycefaliczny
  • Kirgizi mają szczególnie duże wymiary głowy, bardzo szerokie i długie, choć niskie
  • twarz szeroka, o wystajacych kościach policzkowych
  • nos wydatny
  • różne nasilenie występowania fałdy mongolskiej
  • pigmentacja przeważająco ciemna
  • włosy proste, sztywne
  • owłosienie ciała słabe ale zarost często dość obfity

 

Turkmeni mają więcej cech europeidalnych i prawdopoodbnie adaptacje do pustynnych warunków.

Cechy charakterystyczne:

  • mają wyższy wzrost niż inne populacje centralnoazjatyckie
  • budowa smukła
  • wskaźnik główny bardzo dolichocefaliczny
  • twarze mają kościste, długie ale zarazem szerokie, o największje szerokości w częsci jarzmowej
  • nosy częściej wypukłe niż wklęsłe, dość wysokie i wąskie
  • nieliczni wykazują jasną pigmetnację lub silne owłosienie ciała
  • zarost jest skąpy ale broda może urosnąc dość długa
  • mają dużo niższy odsetek grupy krwi B niż inne ludy centralnoazjatyckie

 


BIBLIOGRAFIA

  1. Coon C. S., Birdsell J., Garn S., Races. A study of the problem of race formation in man, 1950
  2. Coon C. S., The living races of man, 1965
  3. Garn S., Human races, 1961

 

Przykład 1. Coon C. S., Birdsell J., Garn S., Races. A study of the problem of race formation in man, 1950

 rasa lokalna turecka

rasa lokalna turecka

 

Przykład 2. Coon C. S., The living races of man, 1965

Kirgiz z Pamiru

kirghiz

 

Przykład 2. Coon C. S., The living races of man, 1965

Turkmen

turkmen

 

Menu portalu