Home Antropologia - trochę teorii Definicja antropometrii

Definicja antropometrii

1Antropometria (gr. anthropos - człowiek, metron - miara) stanowi zespół technik stosowanych w antropologii głównie metrycznych, lecz także i opisowych [1999].

  1. Kraniometria, kraniografia i kranioskopia - zbiór metod i technik pomiarów, narysów i opisów czaszki.
  2. Kefalometria oraz kefaloskopia - zbiór technik pomiarowych i metod opisowych głowy.
  3. Somatometria oraz somatoskopia - które stanowią zbiór technik pomiarowych i metod opisowych reszty ciała (np. daktyloskopia).
  4. Osteometria, osteografia i osteoskopia - zbiór metod i technik wykonywania pomiarów, narysów i opisów kości szkieletu pozaczaszkowego.
  5. Goniometria - zbiór technik pomiarowych dotyczących kątów czaszki i kości, oraz w ujęciu dynamicznym kątów różnych części ciała ludzkiego.
  6. Antropometria dynamiczna - stanowiącą zbiór technik wykonywania pomiarów ciała ludzkiego znajdującego się nie w typowej pozycji antropometrycznej (zasadniczej), lecz w ruchu, z uwzględnieniem zmian naturalnych postawy w czasie pracy czy ćwiczeń fizycznych. Ten dział posiada zastosowanie w ergonomii, biomechanice, antropologii sportowej.

2 Jest też starszy podział [1967].

I.  Antropometria:

a) somatometria - pomiary ciała człowieka żywego:

b) osteometria - pomiary kośćca:

  • kraniometra - pomiary czaszki
  • merometria - pomiary reszty szkieletu

II. Antroposkopia:

a) somatoskopia - opis ciała ludzkiego

b) osteoskopia -  opis szkieletu:

  • kranioskopia (opis czaszki)
  • meroskopia (opis innych części szkieletu)

Bibliografia:

  1. red. Malinowski A., Wstęp do antropologii i ekologii człowieka, 1999
  2. Wielka Encyklopedia Powszechna, 1967

Menu portalu