Wskaźnik górnotwarzowy morfologiczny (dla głowy)
- Szczegóły
- Kategoria: Kraniometria oraz Cefalometria
W starszych pracach antropologicznych używano wskaźnika górnotwarzowego morfologicznego któego autorem był Adolf Broca, gdzie wysokość górnej twarzy przebiega między punktami nasion [n] a górną granicą zębodołów szczęki czyli prosthion [pr].
Przykład 1. Odcinek n-pr
Podział według Broca.
| x - 42,9 | hypereurien (bardzo niska twarz górna) |
| 43,0 - 47,9 | eurien (niska twarz górna) |
| 48,0 - 52,9 | mesen (średnia twarz górna) |
| 53,0 - 56,9 | lepten (wysoka twarz górna) |
| 57,0 - x | hyperlepten (bardzo wysoka twarz górna) |
W skali Michalskiego (dla głowy) dla mężczyzn [n-pr/zy-zy]:
| x - 42 | bardzo niska twarz górna |
| 43 - 46 | niska twarz górna |
| 47 - 50 | średnia twarz górna |
| 51 - 54 | wysoka twarz górna |
| 55 - x |
bardzo wysoka twarz górna |
.
W skali Michalskiego (dla głowy) dla kobiet [n-pr/zy-zy]:
| x - 40 | bardzo niska twarz górna |
| 41 - 44 | niska twarz górna |
| 45 - 48 | średnia twarz górna |
| 49 - 52 | wysoka twarz górna |
| 53 - x | bardzo wysoka twarz górna |
- Malinowski A., Bożiłow W., Podstawy antropometrii. Metody, techniki, normy, 1997
- Martin R., Lehrbuch der Anthropologie, (Jena),1928
- Michalski I., Charakterystyka antropologiczna ludności dorzecza Kwilu, 1957
