Home Antropometria Somatometria Wskaźnik masy ciała (BMI)

Wskaźnik masy ciała (BMI)

Wskaźnik wagowo-wzrostowy. Zwany też Body Mass Index (BMI) lub wskaźnikiem Queteleta II albo wskaźnikiem Kaupsa.

Oblicza się go: masa ciała w kg podzielić przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu.

bmi

Trzeba brać pod uwagę że u kulturystów będzie on na poziomie osób otyłych, ale wynik będzie powodować głównie masa mieśni, nie tłuszczu.

Podział wg WHO:

  • < 16,0 – wygłodzenie
  • 16,0–16,99 – wychudzenie (spowodowane często przez ciężką chorobę lub anoreksję)
  • 17,0–18,49 – niedowaga
  • -----------------------------------
  • 18,5–24,99 – wartość prawidłową
  • -----------------------------------
  • 25,0–29,99 – nadwaga
  • 30,0–34,99 – I stopień otyłości
  • 35,0–39,99 – II stopień otyłości (otyłość kliniczna)
  • ≥ 40,0 – III stopień otyłości (otyłość skrajna)

Podział wg Lundmana:

  • budowa bardzo lekka: x-17.49
  • budowa lekka: 17.5-19.99
  • budowa średnia: 20-22.49
  • budowa mocna:  22.5-24.99
  • budowa bardzo mocna: 25-x

UWAGA: Trzeba jednak wziąć pod uwagę że powyższy podział nie uwzględnia różnic międzyrasowych / międyz populacyjnych.

Np.: Eskimosi, Indianie Patagonii, mieszakńcy Azji Centralnej posiadają wskaźnik BMI powyżej 25 i jest to u nich norma. Podobnie Buszmeni z Kalahari posiadają średnio BMI około 16.5, a Niloci Hima 18 i nie wskazuje to na niedowagę.

Zobacz mapę


BIBLIOGRAFIA:

  1. Lundman B., Geographische Anthropologie, 1967
  2. Malinowski A., Bożiłow W., Podstawy antropometrii. Metody, techniki, normy, 1997
  3. WHO : Global Database on Body Mass Index

Menu portalu