Home Antropometria Kranioskopia Łuki nadoczodołowe (arcus superciliaris)

Łuki nadoczodołowe (arcus superciliaris)

Łuki nadoczodołowe (brwiowe) to łukowate wypukłości biegnąca nad oczodołami i poniżej guzów czołowych, od których są oddzielone nieznacznym, przebiegającym poziomo wgłębieniem.

Łuki mogą nie występować wcale, albo być średnio do bardzo silnie wystających. U  mężczyzn są zazwyczaj dużo bardziej rozwinięte niż u kobiet. Krawędź nadoczodołowa kości czołowej kobiet jest zazwyczaj zupełnie gładka, prosta i cienka.

 Zobacz wystawanie okolicy nadoczodołowej dla głowy

 

Przykład 1. Malinowski A., Bożiłow W., Podstawy antropometrii. Metody, techniki, normy, 1997

łuki nadoczodołowe

 

 Budowa okolicy nadoczodołowej.

a - brzeg nadoczodołowy

b - łuk brwiowy

c - granica między łukiem brwiowym a trójkątem nadoczodołowym

d - trójkąt nadoczodołowy

b + d - wał nadoczodołowy

g - gładyszka

1, 2 - człowiek współczesny

3. neandertalczyk

Przykład 2. Malinowski A., Bożiłow W., Podstawy antropometrii. Metody, techniki, normy, 1997

luki2

 

Przykład 3. Malinowski A., Bożiłow W., Podstawy antropometrii. Metody, techniki, normy, 1997

Skala kranioskopijna wg Michalskiego  - stopnie jej są używane w opisie niektórych typów z jego typologii

Stopień ukształtowania łuków nadoczodołowych. Numery 1- 5 czyli wały nadoczodołowe występowały u form kopalnych jak neandertalczyk.

wały nadoczodołowe

Łuki nadoczodołowe (arcus superciliaris)

Łuki nadoczodołowe (arcus superciliaris)


Na podstawie:

  1. Godycki M., Zarys antropometrii, 1956
  2. Malinowski A., Bożiłow W., Podstawy antropometrii. Metody, techniki, normy, 1997
  3. Modrzewska K., Dierżykraj - Rogalski T., Zarys antropologii dla medyków, 1955

 

Menu portalu