Rasa paleo-atlantycka

Rasa paleo-atlantycka (Paleo-Atlantid). Należy do grupy rasowej atlantyckiej odmiany białej.

Cechy:

  1. Ogólnie jest to rasa protomorficzna (czyli o dość prymitywnych cechach fenotypowych).

wzrost i budowa ciała:

  • wzrost wysoki, średnio 174 cm (stan na lata '40)
  • budowa jeszcze bardziej masywna niż u rasy falijskiej (pykno-atletyczna); u kobiet częsta tendencja do otyłości
  • krótkie nogi, długie ręce
  • krótki, szeroki kark

głowa / czaszka:

  • długa głowa, średnio 74 (x-79),  niska czaszka (x-73)
  • długość czaszki bardzo duża (powyżej 200mm) i średnia szerokość (około 150 mm)
  • kształt czaszki w widoku potylicznym - domkowaty (lofokefalia)
  • spłaszczenie obszaru lambdy
  • wyraźny wał potyliczny
  • skronie wklęsłe
  • czoło pionowe i dość niskie
  • silnie rozwinięte łuki nadoczodołowe

twarz i żuchwa:

  • twarz krótka i szeroka - wskaźnik twarzowy całkowity 80-85
  • szerokość twarzy około 150 mm
  • wysokość twarzy około 120 mm
  • o kształcie kwadratowym lub trapezowatym
  • łuki jarzmowe szerokie, nieraz wystające
  • policzki przeważnie pełne
  • szczęka o mocnej budowie ale niezbyt wysoka
  • podbródek wydatny i mięsisty
  • usta, zwłaszcza dolna warga, raczej cienkie

 

nos:

  • nos  przeważnie średnio szeroki do bardzo szerokiego (65 -x)
  • niski grzbiet nosa
  • często przypłaszczony u mężczyzn
  • profil nosa wklęsły, szczególnie mocno u kobiet
  • koniuszek nosa gruby i przeważnie zadarty; dość mięsisty; u kobiet nieraz bardzo zaokrąglony
  • nozdrza nie są jednak bardzo szerokie
  • przegroda nosa pozioma lub opuszczona

uszy:

  • uszy dość mięsiste

oczy:

  • oczy głęboko osadzone
  • szpara oczna co najwyżej średnio szeroka
  • kolor oczu: szaro-niebieskie lub mieszane (brązowo-szare)

włosy:

  • kolor włosów: ciemnobrązowe (prawie nigdy zupełnie czarne) w Skandynawii, poza nią spotyka się też odcienie ciemnoblond (również w płn-zach. Afryce i na Wyspach Kanaryjskich)

skóra:

  • kolor skóry: szarożółtawa
  • gruba

uwłosienie:

  • krzaczaste, gęste i szerokie brwi
  • obfity zarost

grupy krwi:

  • niski odsetek genu grup krwi A i B, oraz wysoki grupy krwi O

Uwagi:

Wg Lundmana rasa ta jest stosunkowo najbliższa górnopaleolitycznej ludności kromaniońskiej Europy Zachodniej. Jest przystosowana do chłodniejszego klimatu i dlatego w północnej Afryce przetrwała jedynie w górach. Podrasy skando-nordycka i falijska pochodzą z pokrewnych grup kromanoidalnych. Wykształciły się później i były rasowo i kulturowo bardziej zaawansowane. Zepchnęły one przedstawicieli rasy paleo-atlantyckiej w Europie północno-zachodniej na najmniej dostępne terytoria wnętrza Skandynawii i zachodnich rejonów Wysp Brytyjskich, gdzie obecnie ją spotykamy.

Występowanie - zobacz mapę

1. Występuje niezbyt licznie w izolowanych enklawach w zachodniej części Irlandii i Szkocji oraz niektórych rejonach Skandynawii. Tam tworzy lokalny wariant tzw. typ Tydal.

2. Drugi wariant - typ kanaryjski (kanarischel) tworzy enklawy w północnym Maroku i Algierii (wśród Berberów górzystych i realtywnie chłodnych rejonów Rifu i Kabylii)  oraz wśród potomków pierwotnej ludności Wysp Kanaryjskich (Guanczów spokrewnionych z Berberami). W przeciwieństwie do pierwszego wariantu włosy blond tutaj również występują.Jego odpowiednikiem w typologii Michalskiego jest typ rifeński (YB).

Ale w przypadku osobników o w pełni blond typ kanaryjski włosach może przypominać nawet podrasę falijską

Z kolei niektóre mieszanki  typu kanaryjskiego z rasą saharyjską przypominają podrasę skando-nordycką (jasna pigmentacja pochodząca od paleo-atlantydów oraz wąska twarz i nos pochodzące od saharydów)

Odpowiedniki w innych typologiach:

Typ Tydal wg mnie wykazuje nawiązania bądź do typu czuchońskiego (AQ), bądź do egejskiego (AB) wg klasyfikacji Michalskiego. To drugie jest teoretycznie możliwe, gdyż jak podawał Wierciński [1958] cechy berberyjskie występowały w starożytności u ludności kultur megalitycznych, od półwyspu Iberyjskiego przez Wyspy Brytyjskie, aż do Skandynawii.


BIBLIOGRAFIA:

 

  1. Bryn H., Selbu og Tydalens Antropologi, 1921 link
  2. Lundman B., Dala-Almogens Antropologi, 1945
  3. Lundman B., Dunkelgemischte cromagnide Typen aus Dalarne, Schweden; Zeitschrift für Morphologie und Anthropologie, tom. 43, z. 2, 1951, s. 222-226
  4. Lundman B., Geographische Anthropologie, 1967
  5. Lundman B., Nordens Rastyper: Geografi och Historia, 1940 link
  6. Lundman B., Nutidens Människoraser, 1946
  7. Lundman B., The races and peoples of Europe, 1977 link
  8. Lundman B., Umriss der Rassenkunde des Menschen in geschichtlicher Zeit, 1952
  9. Wierciński A., O antropologii starożytnego Egiptyu, Człowiek w czasie i przestrzeni : kwartalnik PTA, 1958, Tom 1, zeszyt 4, s. 184-191

 

Przykład 1. Lundman B., Nutidens Människoraser, 1946

oba przykłady: Algieria

rasa paleo-atlantycka - typ kanaryjski

rasa paleo-atlantycka - wariant kanaryjski can3

 

Przykład 2. Lundman B., Nutidens Människoraser, 1946

Wyspy Kanaryjskie

rasa paleo-atlantycka - typ kanaryjski

rasa paleo-atlantycka - typ kanaryjski

 

Przykład 3. Lundman B., Dala-Almogens Antropologi, 1945

Szwecja, Dalarna

rasa paleo-atlantycka, typ Tydal

typ Tydal

 

Przykład 4. Lundman B., Dunkelgemischte cromagnide Typen aus Dalarne, Schweden; Zeitschrift für Morphologie und Anthropologie, tom. 43, z. 2, 1951, s. 222-226

Szwecja, Dalarna

rasa paleo-atlantycka, typ Tydal

tydal-type

 

Przykład 5. Lundman B., Dala-Almogens Antropologi, 1945

wszystkie przykłady: Szwecja, Dalarna

rasa paleo-atlantycka, typ Tydal

typ tydal

 

Przykład 6. Lundman B., Dala-Almogens Antropologi, 1945

Szwecja, Dalarna

rasa paleo-atlantycka, typ Tydal

typ Tydal

 

Przykład 7. Lundman B., Dunkelgemischte cromagnide Typen aus Dalarne, Schweden; Zeitschrift für Morphologie und Anthropologie, tom. 43, z. 2, 1951, s. 222-226

Szwecja, Dalarna

rasa paleo-atlantycka, typ Tydal

Tydal type

 

Przykład 8. Lundman B., Dala-Almogens Antropologi, 1945

Szwecja, Dalarna

rasa paleo-atlantycka, typ Tydal (możliwa domieszka nordycka wg mnie)

tydal-nordid

 

Przykład 9. Lundman B., Umriss der Rassenkunde des Menschen in geschichtlicher Zeit, 1952

Rozmieszczenie ras paleo-atlantyckiej i Berid.

Lundman - map of Berid and Paleo-Atlantid races

 

Przykład 10. Lundman B., Geographische Anthropologie, 1967

Występowanie rasy paleo-atlantyckiej w Afryce i na Wyspach Kanaryjskich.

African races - Lundman

 

 

Menu portalu