Home Klasyfikacja rasowa - Lundman Rasy główna europeidalna (biała) Rasa wschodnio-śródziemnomorska i jej podrasy

Rasa wschodnio-śródziemnomorska i jej podrasy

 W koncepcji ras geograficznych Lundmana rasa nazywana East-Mediterranean. Kaspijska, południowo-wschodnia grupa rasowa.

Zobacz też - podstawowe różnice między indywidualnymi typami rasowymi, a rasami geograficznymi

Cechy charakterystyczne:

  • wzrost średni do wysokiego
  • budowa smukła do atletycznej
  • głowa długa (wskaźnik główny x-79)
  • czaszka wysoka (wskaźnik wysokościowo-długościowy 76-x)
  • twarz średnio długa lub dłuższa, zazwyczaj wąska, dobrze wyprofilowana
  • nos dość wąski, profil  prosty lub lekko wypukły
  • szczęka dość wydatna
  • wąski, wydatny podbródek
  • szpara oczna pozioma
  • pigmentacja oczu i włosów ciemna

Pochodzi od wschodniej odnogi kromanioidów (Brunnids). Powstała w Północnej części Azji Południowo-Zachodniej. Potem ekspandowała do Europy południowo-wschodniej, na południowy-zachód do północnej Afryki i na wschód aż po Indie i Azję Południową.

Występuje w przemieszaniu z innymi rasami w Azji Mniejszej, na Kaukazie i północnej części Bliskiego Wschodu.

Tworzy liczne podrasy:

podrasa pontyjska (Pontid)

zbliżona pod względem morfologii do rasy zachodnio-śródziemnomorskiej,

  • wzrost średni
  • smukła
  • czaszka długa ale w przeciwieństwie do rasy zachodnio-śródziemnomorskiej wysoka
  • delikatne rysy twarzy
  • wąski, prosty nos
  • ciemnopigmentowana
  • o większym odsetku grupy krwi B

Występuje na wschodnich Bałkanach, w południowej Ukrainie i południowej Rosji aż po Kaukaz.

Podrasa irańska (Iranid):

przy wąskiej twarzy o prostokątnym kształcie może czasem posiadać fizjonomię wskazujące na wpływ rasy arabskiej, między innymi bardziej wydatny nos. Występuje w północno-wschodnim Iraku, wśród Kurdów, w Iranie (bez południowych wybrzeży), częściowo w Afganistanie, aż po Pakistan. 

Odpowiedniki w innych typologiach:

podrasa północno-indyjska (North-Indid)

W Afganistanie i Pakistanie, oraz w północno-zachodnich Indiach (wśród Sikhów i Radżputów) występuje podrasa pierwotnie nazywana przez Lundmana [1943] afgańską (Afganine).Potem określana przez niego jako północno-indyjska (za Eickstedtem).

  • wzrost bardzo wysoki
  • twarz wąska
  • nos bardziej wydatny i wypukły
  • grubsze wargi
  • dość jasna karnacja skóry
  • bardzo obfitiy zarost
  • wysoki odsetek grupy krwi B

Odpowiedniki w innych typologiach:

 

podrasa gangeska (Gangid)

Większość obszaru północnych Indii zamieszkuje podrasa pierwotnie określana przez Lundmana jako Indid. Potem nazywana w jego pracach - gangeska (Gangid) lub gracylna indyjska (Gracile-Indid)}.

  • wzrost niski
  • budowa bardzo drobna
  • twarz wąska, o delikatnych rysach
  • nos wąski, prosty
  • skóra ciemniejsza niż u północno-indyjskiej
  • rzadki zarost
  • wysoki odsetek grupy krwi B

Odpowiedniki w innych typologiach:

 


BIBLIOGRAFIA:

  1. Lundman B., Geographische Anthropologie, 1967
  2. Lundman B., Jordens Människoraser och Folkstammar, 1943
  3. Lundman B., Nutidens Människoraser, 1946
  4. Lundman B., The races and peoples of Europe, 1977 link
  5. Lundman B., Umriss der Rassenkunde des Menschen in geschichtlicher Zeit, 1952

 

Przykład 1. Lundman B., Geographische Anthropologie, 1967

Rasa wschodnio-śródziemnomorska

rasa wschodnio-śródziemnomorska

 

Przykład 2. Lundman B., Jordens Folkstammar, 1988

Rasa wschodnio-śródziemnomorska (podrasa północno-indyjska?)

east-med-woman

 

Przykład 3. Lundman B., Nutidens Människoraser, 1946

Rasa wschodnio-śródziemnomorska (Iran)

rasa wschodnio-śródziemnomorska

 

Przykład 4. Lundman B., Nutidens Människoraser, 1946

Rasa wschodnio-śródziemnomorska (prawdopodobnie podrasa irańska), Buchara, Uzbekistan

podrasa irańska

 

 

Przykład 5. Lundman B., Nutidens Människoraser, 1946

podrasa północno-indyjska (Indie)

podrasa północno-indyjska

 

Menu portalu